_{_____________________________________________________________________________________________________________________________________}
     GUIDO DE VLIEGHER    
^{_____________________________________________________________________________________________________________________________________}

Reisverslag   "West"-Duitsland

          2025         

                              HET LAND                              

Duitsland heeft een oppervlakte van 357.121 km².

Er zijn ongeveer 84.358.845 inwoners (2023) bevolkingsdichtheid 236 inw./km².

DE  VOORBEREIDING
Duitsland, fietsen door herinneringen aan mijn job.

De basis voor deze reis is helemaal niet zoals bij al mijn andere fietsreizen … niet toeristisch, alhoewel er uiteindelijk wel heel veel te zien en te beleven is, maar eigenlijk door een samenloop van nostalgie en het abrupt einde van één van de jarenlange taken tijdens mijn job.

Tijdens mijn actieve beroepsperiode had ik elk jaar een aantal opdrachten in het buitenland.  Dit bestond hoofdzakelijk uit het organiseren van industriële vakbeurzen voor Printing International in verband met speciale druktechnieken.  Het begon met het transport van het standmateriaal en de drukmachines, de opbouw van onze stand en het opstarten van de machines, dan tijdens de beurs het technisch begeleiden van onze commerciële medewerkers van dat land, na de beurs het demonteren van de stand en per vrachtwagen alles terug naar de firma in België brengen.  Trouwens, dat heb ik … vanaf het eerste jaar na mijn legerdienst, 43 jaar lang in dezelfde firma gedaan … tot aan mijn wettelijke pensioenleeftijd van 65 jaar.

Dit was misschien ook wel één van de redenen dat ik nooit van job veranderd ben, maar tevens ook één van de redenen waardoor de firma een goed gevoel had door wat ik aandurfde (zie anekdote 1).  Want op die manier kostte de beursorganisatie minder dan de helft van wat ze zou kosten via een externe firma.  En als je dan weet dat ik alles samen 244 internationale beurzen afgewerkt heb (de eerste in 1980 Brussel en de laatste in 2019 Keulen, want vanaf 2020 tot 2022 mochten geen evenementen meer georganiseerd worden omwille van de corona pandemi), dan kan het niet anders dan dat beide partijen hiermee tevreden waren.

Hierdoor kwam ik in heel veel “beurssteden” en dat in verschillende landen binnen Europa: Duitsland, Engeland, Frankrijk, Italië, Nederland, Portugal, Spanje,Tsjechië, Zweden, Zwitserland.  Het ene land al meer dan het andere, maar naar het einde toe was dit hoofdzakelijk opgeschoven naar Duitsland, dat het grootste en internationaalste beursland van Europa geworden is voor het organiseren van professionele beurzen.

Er kwam voor mij echter een nogal abrubt einde aan dit deel van mijn job, want door de wereldwijde pandemie Covid-19 werden een paar jaar geen internationale beurzen meer georganiseerd, en als alles terug op gang kwam had ik bijna mijn pensioenleeftijd bereikt.

Het is duidelijk dat ik in het buitenland hierdoor een paar duizend keer in hotels overnacht heb, waarbij het hotel tijdens de beursperiode door ons buitenlands kantoor lang vooraf nogal luxueus geboekt werd.  De overnachtingen vóór en na de beursperiode wilde ik echter zelf in handen nemen, en koos dan ook altijd voor een familiehotelletje weg van de grote stad.  Dit had een aantal voordelen: ik was er niet nummer 149 of 728 maar wel degelijk Guido, het waren ook telkens dezelfde mensen waarmee ik dan in contact kwam, ik was er altijd welkom en kon er ook wel eens met de lokale dorpsbewoners een avondje doorbrengen … het was hier trouwens ook veel eenvoudiger om mijn vrachtwagen te parkeren, of soms ook wel eens een hotel dicht bij het treinstation zodat ik de vrachtwagen op de parking van de beurs kon achterlaten.  Je begrijpt nu ook wel dat na 40 jaar sommige hoteluitbaters en hun personeelsleden een soort “vrienden” geworden waren, waarbij in veel gevallen de zaak ondertussen zelfs al overgegaan was naar de jongere generatie.

Nu begint het toch al een tijdje te kriebelen om enkele van deze families nog eens te ontmoeten, mede doordat ik nooit echt afscheid heb kunnen nemen door dat plotselinge en onvoorziene einde.  In Duitsland had ik het meeste van die terugkerende contacten, zodat het voor de hand ligt dat ik deze wil bezoeken door ze met een fietsroute te verbinden.

Ik kan ze niet allemaal in deze route aandoen, maar heb gekozen om te starten vanaf “Flughafen München Franz Josef Strauss” en zo terug tot aan de Belgische grens te fietsen.  Voor het deel in België plan ik dan met de fiets in de trein van Eupen naar Deinze terug te komen.

De route tussen de beurssteden die ik wil aandoen heb ik ruwweg eens op Google Maps uitgetekend om een idee te krijgen van de te fietsen afstand, 1.296 km die volgens mijn ervaring van andere fietsreizen toch wel met meer dan 10% zal verlengd worden.  De gedetailleerde fietsroutes zal ik later nog wel eens stuk per stuk bekijken, om zoveel mogelijk langs “Radwegen” te fietsen.

Ik heb in al die jaren natuurlijk heel wat onverwachte, soms mooie, maar ook wel eens beangstende situaties beleefd … “Anekdotes” … en gelukkig allemaal met goede afloop.  Daarmee alleen al kan ik een boek vol krijgen.  Maar ik beperk me hier tot een selectie van vijf anekdotes van vroeger uit de meer dan honderd.

REISSCHEMA
Duitsland, fietsen door herinneringen aan mijn job.

Fietsroute geregistreerd met mijn Garmin Oregon 550t.

Profiel van 2 (van de 16) fietsroutes en 1 (van de 3) wandelroutes ...
... het is duidelijk dat er weinig vlakke kilometers waren.

  
Mijn dagboek Duitsland 2025
  

HET  REISVERSLAG
Duitsland, fietsen door herinneringen aan mijn job.

Fietsen langs de beurssteden München, Nürnberg, Stuttgart, Frankfurt, Köln, Düsseldorf.

En wat voor een ervaring was dat om langs al deze steden te fietsen,
met telkens een paar hotels / mensen die ik sinds meer dan 5 jaar niet meer gezien had.

Herinneringen aan vroeger in en rond de beursstad en de standenbouw (zie anekdote 1):

[ Messe München – hier heb ik 14 industriële beurzen georganiseerd ]

Het leuke aan een belangrijke beurs voor ons, namelijk Drinktec, was dat op het einde van de beurs het “Oktober Bierfest” startte.                              

Mijn keuze dicht bij München was destijds “Hotel Poseidon” in Baldham, op 120 m stappen van het “Bahnhof”.  Ik kwam er toch wel steeds terug voor de sfeer, zowel in hun Biergarten als in het restaurant … en ja, dit is wel degelijk een Griekse zaak, met één van de beste Griekse restaurants.  Er was een zo uitgebreide menukaart dat ik hier slechts sporadisch in een ander restaurant ging eten, dan was het Italiaans in “Trattoria la Tavernetta” met de betere Italiaanse keuken.  Van hieruit heb ik dan ook het mooiste fietsreisje gemaakt in Duitsland, een rondje in Ostberbayern naar Garmisch-Partenkirchen.

[ Messe Nürnberg – hier heb ik 11 industriële beurzen georganiseerd ]

Hier werd de gevaarlijkste beurs georganiseerd: IWA Outdoor Classics, mooie naam voor een wapenbeurs.  Bij Nürnberg heb ik dan 3 hotels waar ik nog eens wilde terug gaan, ééntje in Kastl, ééntje in Pölling en ééntje in Drosendorf. 

Het eerste was “Gasthof Schwarzer Bär” in een zeer gezellig klein stadje, waar ik de Duitse “gut bürgerliche Küche” heb leren kennen, er zelfs eens de “Maibaum” heb helpen opstellen en het “Maifest” diezelfe avond meegevierd heb met de plaatselijke jeugd (zie anekdote 2).        

Het tweede was “Gasthof Fleischmann” waar ik 2 generaties meegemaakt heb, vader Thomas de hoteleigenaar met een chef kok in zijn restaurant, de zoon Florian die ik kende van toen hij met zijn vriendjes op straat speelde, hij was dan 11 jaar.  Later studeerde hij aan de hotelschool en nam dan ook de taak van chef in het restaurant over.  Hier dronk ik bij aankomst eerst een biertje samen met Thomas, en na het eten kreeg ik nog een “Schnaps” uit zijn privékelder, die niet op de kaart stond.  Hier maakte ik eens deel uit van een degustatiemenu (zie anekdote 3), bereid door Florian, één van de beste en meest uitgebreide ooit in Duitsland.             

En het derde “Landgasthof Zehner” in een klein dorpje, waar naast dit hotel-restaurant verder weinig te zien en te doen was.  Hier heb ik zelfs onverwacht een verjaardagsfeest van de gastvrouw mee moeten vieren (zie anekdote 4).

[ Messe Stuttgart – hier heb ik 10 industriële beurzen georganiseerd ]

Alle beurzen die ik hier had waren gelinkt aan de medische sector, belangrijk voor onze spuitendrukmachine: TechnoPharm, Medtec. 

Mijn volgende tussenstop is in de buurt van Stuttgart, in het dorpje Malmsheim vond ik “Gasthaus Taube”.  Dit is het lokaal dorpsrestaurant met specialiteiten “aus Grossmutters Kochbuch” waar ik me hoofdzakelijk nog de gerechten met “Hausgemachte Spätzle” herinner, maar hier hebben ze ook enkele eenvoudige kamertjes waar ik telkens kon overnachten, tijdig boeken was hier wel aangewezen.

[ Tussenstop onderweg naar de beursstad of terug naar huis ]

Dit is nu eens iets anders, overnachten bij een wijnboer in “Gästezimmer Weingut Seehof” in Westhofen.  Ik had destijds een paar dagen verlof ingepland na de beurs, om op terugweg eens te fietsen in de “Rheinland-Pfalz”.  Hier had ik vooraf ook mijn hotel geboekt voor 2 nachten.  Wat een gezellige ervaring was dit … een “Weinprobe” bij aankomst in gezelschap van de hele familie, vader en moeder die de zaak opgestart hadden, de zoon en zijn vrouw die de zaak verder zetten, en zelfs al de volgende generatie in aantocht (de oudste was 3, de jongste 1 en er was nog eentje op komst) … alles in een landelijke omgeving met een prachtig kamertje en een luxe ontbijt.  Dan een toertje van 93 km gefietst, na een ontspannen douche, een siësta en mijn verukkelijk avondmaal buiten op het terras van “Zum Grünen Baum” was dit een meer dan geslaagd tussendoortje.  De volgende dag opnieuw aan het werk, want terug naar de firma in Aalter om de beursgoederen te lossen en te stokeren voor volgende tentoonstelling.

[ Messe Frankfurt – hier heb ik 7 industriële beurzen georganiseerd ]

In deze stad kwam ik steeds voor dezelfde beurs: Achema, de grootste beurs ter wereld rond chemische technologie, met voor ons de medische afdeling voor onze pillendrukmachine.

Nu kom ik in de buurt van Frankfurt, waar ik op doorreis regelmatig overnachtte in “Gasthof Walkmühle” in Walsdorf.  Dit was een netjes ouderwets, maar zeer sfeervol hotelletje, waar ik steeds voor een goedkope overnachting terecht kon.  En in hun restaurant, er is weinig keuze, maar dat hoefde ook niet, want ik at daar bij elke passage het meest typische van de kaart “Knusprige Schweinshaxe mit Sauerkraut und dazu Kartoffelpüree”.  Een groot pluspunt, was dat ik er door de velden wel eens kon wandelen tot voor mij één van de mooiste plaatsjes in Duitsland, namelijk Idstein, een stadje met een link naar de koninklijke familie Nassau.

[ Tussenstop onderweg naar de beursstad of terug naar huis ]

Ergens onderweg, want als ik niet tijdig thuis kon komen, nam ik geen risico met de voorgeschreven rij- en rusttijden, en stopte ik nog wel eens in Rheinbach (een stad die trouwens verbroederd is met Deinze heb ik daar dan terplaatse ontdekt) in “Gästehaus Zur Tomburg”, heel eenvoudig, want het zijn wat ze daar noemen “Monteurzimmer”.  Geen luxe dus, wel proper en dus de goedkoopste soort overnachting, maar daar ben je onmiddellijk ook een deel van de familie en de dorpsgemeenschap.

[ Messe Köln – hier heb ik 8 industriële beurzen georganiseerd ]

Hier kwam ik telkens voor de zoetste beurs in ons programma: ProSweets, van grondstof voor alle snoep tot het eindprocuct.  Wij hadden hier een machine om veel soorten harde snoep met eetbare inkt te bedrukken.

Bij elke beurs in Köln had ik mijn vast stekje gevonden in Marialinden “Landhotel Bergischer Hof” waar ik zowat alles van hun menukaart geproefd heb door de vele keren dat ik er was.  Gelukkig hadden ze telkens wel een seizoensmenu met grote afwisseling, waar mevrouw het hotel uitbaat en mijnheer de chef kok is.  Hier zat ik toch wel in het restaurant met de lekkerste Duitse keuken van al mijn plaatsen waar ik verbleef.  Een paar keer heb ik hier zelfs de voorbereiding op Köln Karneval meegemaakt … allen met hun typische klederdracht (zelfs de kok had ook zijn carnavalskostuum aan) een volksfeest met “Bier und saufen”, maar let op … spreek hier niet over een Düsseldorfer Alt, want je krijgt hier toch enkel een Kölsch.

[ Messe Düsseldorf – hier heb ik 43 industriële beurzen georganiseerd ]

De belangrijkste beursstad van Duitsland, met enkel grote internationale beurzen, telkens wel de grootste ter wereld in hun soort.  Voor ons was dat de Kunststoff Messe K’, Glasstec, Drupa, Interpack, … Bijna het meeste aantal beurzen had ik in de “Messestadt Düsseldorf” (het grootste aantal had ik in Parijs met 45 in beide complexen Paris Versailles en Paris Villepinte samen, en als derde kwam Birmingham met 21 in het NEC National Exhibition Center).                                                          

Met zoveel overnachtingen wisselde ik nogal eens van hotel, ik ken er daar wel meer dan 20 in de buurt, maar telkens waren er wel een paar overnachtingen in Glehn waar ik in het hotelletje “Alt Glehn”  een beetje thuis kwam (zie anekdote 5).  Dit was met meer dan honderd overnachtingen voor mij het meest bezochte hotel ooit.  Echter, vorig jaar is Jozefa (uitbaatster en kok) met pensioen gegaan en de zaak is momenteel gesloten.

...   ...    ...

Deze fietsreis door “herinneringen” aan mijn job of zoals ik het noem, een reis door “Nostalgisch” Duitsland was een echte meevaller.  En zelfs het weer, op een paar kleine buitjes met motregen na en een onweer tijdens de nacht, heb ik zelfs niet moeten schuilen voor de regen.  In alle geval, het deed me echt wel een beetje terugkomen in de tijd van toen.  En dit reisje van 21 dagen en 1.452 km bracht me toch terug naar 16 verschillende hotels waar ik destijds meer dan één keer en meestal veel keer geweest was.  Hier en daar ondertussen al iets gewijzigd natuurlijk, maar ik vond er al vlug een paar plekjes, straatjes, pleintjes … terrasjes, lokale gerechtjes en zelfs “oude bekenden” terug..

In veel van deze hotelletjes werd ik al vlug herkend door de uitbaters en konden we af en toe oude herinneringen ophalen.
Een paar keer kreeg ik, als fietstoerist deze keer, na het ontbijt zelfs nog een "lunchpakketje" mee voor onderweg.

En gezien ik vroeger nogal eens mijn keuze liet vallen op een familiehotelletje ... was die familiale sfeer nu toch ook weer overal aanwezig.

HERINNERINGEN AAN MIJN JOB

Home Page    <<  www.guidodevliegher.be  >>   Startpagina